W Nowym zawsze jest dziwnie.Nie lubię zmian. Gubie się.
Za duzo przestrzeni, albo za mało. nie to łóżko, nie te ściany. Wszystko nie tak. Nie tak jak trzeba.

Wczoraj jednak po dwóch miesiacach dokładnie w Nowym, znalazłam siebie. Gdzies uformowaną z nocnego niespania, z miauczacego kota, z mleka na stole, z kwiata na oknie. Pod szafką ja własna. Moje miejsce na Nowym.
Nigdy przedtem nie pasowałam do szafek. Za mała. Za duza. Ja za wysoka.

Tu jest idealnie. bez schylania głowy, bez wciagania powietrza.
Ja i moja szafka.